Vanmiddag tijdens de wandeling met mijn dochtertje van twee riep iemand tegen me:
“Geniet er maar van! Het is de mooiste tijd van je leven!”
We zijn ook mooi samen.
Zíj is vooral mooi. Ik ben er ook kapot van.
Maar toch, wat weet die man er nou van?
Van onze situatie?
Las ik onl angs in de krant over een satanist van een jaar of dertig die samen met zijn zus ingesmeerd met bloed muziekoptredens verzorgt.
Hij dacht niet zo lang meer te leven.
Niet dat hij aan depressies leed, het was meer vanuit een algemene levensbeschouwing.
Daar hoorde bij dat hij er binnenkort uit zou stappen.
Zijn moeder zou het wel respecteren, hij kwam uit een warm nest.
Wat is het een zegen dat je niet weet wat je nog te wachten staat.
Wat je geliefde peuter zoal van plan is met zijn leven.
Ondanks dat zijn opmerking me boos maakte geef ik de man van vanmiddag gelijk.
Laat ik ervan genieten.
Misschien is het de mooiste tijd van mijn leven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten